ΓΙΑ ΤΟ ΕΑΚΚ – ΣΗΜΕΡΑ

0
107
του Μάριου Άνθη (εργαζόμενου στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Κέρκυρας)
Ας ξεκινήσουμε απο ένα θέμα που συζητιέται εδώ και πολύ καιρό, προκαλώντας εύλογη ανησυχία, ανάμεσα στον κερκυραικό λαό και τον αθλητικό κόσμο του νησιού – και – που έχουμε ξανά αναφερθεί. Αφορά το αεροδρόμιο της Κέρκυρας, το γνωστό και καταδικασμένο – ευρύτατα – απο τον λαό, αισχρό, προκλητικό, αντίθετο με το δημόσιο συμφέρον ξεπούλημα του στους Γερμανούς της FRAPORT (μαζί με άλλα μεγάλα αεροδρόμια της χώρας) και την όποια επίδραση θα μπορούσε να έχει αυτό το ξεπούλημα στις δημόσιες αθλητικές εγκαταστάσεις του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου της Κέρκυρας, λόγω της παραχώρησης, εδω και αρκετές δεκαετίες, των οικοπέδων για την κατασκευή και λειτουργία σημαντικού τμήματος των εγκαταστάσεων του ΕΑΚΚ, απο την δημόσια – κρατική ΥΠΑ πρός την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού – ΓΓΑ (που είναι ο ιδιοκτήτης, ο φορέας στον οποίο ανήκει το ΝΠΔΔ / ΕΑΚΚ). Θα προσπεράσω τα – ούτως η άλλως δεδομένα – σχετικά νομοτυπικά ζητήματα, θα υπογραμμίσω πως τώρα, σε κάθε περίπτωση, δεν αναφερόμαστε σε ένα «υπαρκτό» θέμα αλλά σε ένα «ώριμο» ζήτημα που πρέπει εντελώς άμεσα και οριστικά να ξεκαθαριστεί με τρόπο σαφή και κατηγορηματικό, όπως θα έπρεπε να έχει συμβεί εδώ και πολύ καιρό (και τουλάχιστον εγώ προσωπικά έθετα εδώ και πολύ καιρό σαν βασική και επείγουσα προυπόθεση αυτό το «ξεκαθάρισμα» μέσω των κατάλληλων οδών, πρός κάθε «αρμόδια» κατεύθυνση και προς κάθε πολιτικά – θεσμικά ενδιαφερόμενο και «ανησυχούντα»).. Θα σταθώ τώρα σε, αποκλειστικά, τρία θέματα.
1) Οι εμπειρίες του λαού ευρύτερα, απο τις επιδιώξεις, τις πρακτικές και τις μεθόδους των πολυεθνικών (όπως είναι η γερμανική FRAPORT) καθιστούν τις ανησυχίες του κερκυραικού λαού σχετικά με το θέμα, ανησυχίες δικαιολογημένες.. Έχω την γνώμη πως εάν η FRAPORT, με το «καλημέρα» της αποικιοκρατικής εμφανισής της στην Κέρκυρα, επαναλαμβάνω εάν, αυτό που θα επιδιώξει θα είναι η απόπειρα κατακτητικής παρέμβασης στην λειτουργία και την ζωή της τοπικής κοινωνίας, με πρώτη κίνηση – πρόθεση την προσπάθεια ισοπέδωσης του ενός και μοναδικού δημόσιου αθλητικού συγκροτήματος του νησιού και την διάλυση – καταστροφή του ντόπιου αθλητισμού που στεγάζεται στο ΕΑΚΚ, τότε απέναντι της θα ορθωθεί όχι μόνο η αθλητική κοινότητα, όχι μόνο η νεολαία, αλλά ολόκληρος ο κερκυραικός λαός. Είναι άλλωστε δεδομένο πως ο λαός μας ούτε εγκρίνει – ούτε νομιμοποιεί το ξεπούλημα των αεροδρομίων μας, το έχει εκφράσει αυτό με πολλούς τρόπους, δεν δέχεται ούτε νομιμοποιεί την ληστρική παρουσία της γερμανικής πολυεθνικής στα εδάφη μας. Εάν λοιπόν, απο κάποιους υπάρχουν τέτοιες σκέψεις και προθέσεις, ας δοκιμάσουν..
2) Σίγουρα οι αθλητικές εγκαταστάσεις της Κέρκυρας έχουν αρκετά προβλήματα, που τα λέμε συνεχώς και διεκδικούμε συνεχώς, αν και ορισμένα προβλήματα επιλύονται και κάποια άλλα έχουν δρομολογηθεί. Είναι όμως αυτονόητο και βέβαιο πως αυτές οι αθλητικές εγκαταστάσεις αποτελούν δημόσια περιουσία, είναι πληρωμένες απο τον ίδιο το λαό – τώρα – και για χρόνια πολλά, είναι η ιστορική βάση του κερκυραικού αθλητισμού, με παρελθόν και ένα παρών που σφύζει απο ζωή. Όπως και νάχει, είναι αυτό που έχουμε. Είναι δημόσιες εγκαταστάσεις που αφορούν ένα σημαντικό κοινωνικό αγαθό, τον αθλητισμό, τις χρειαζόμαστε, τις υπερασπιστήκαμε και θα τις υπερασπιζόμαστε – αν χρειαστεί – και απέναντι και σε άφρονες, σε γερμανικές πολυεθνικές και σε οτιδήποτε άλλο.
3) Θα ήταν δύσκολο να μην αναφερθώ και να μην σχολιάσω ένα γεγονός που συζητιέται πολύ στους χώρους του ΕΑΚΚ αυτές τις ημέρες και αφορά την εττεροχρονισμένη (μετά 6 περίπου χρόνια) ενεργοποίηση (όπως τουλάχιστον ακούμε)  μιας εισαγγελικής έρευνας – «κατόπιν καταγγελίας» – σχετικά με το γνωστό θέμα των αδειοδοτήσεων.. Παρότι γενικότερα βελτιωμένο το αθλητικό συγκρότημα σε αυτούς τους τομείς και με δρομολογημένες διαδικασίες διευθετήσεων, είναι αλήθεια πως – βάσιμα η όχι – σε «πονηρούς» καιρούς, αρκετοί συνομιλητές μου δεν αποφεύγουν πονηρές σκέψεις..
Στην χρονιά που πέρασε και μέχρι σήμερα, με το 2016 μπροστά, στο ΕΑΚΚ εξελίχθηκαν γεγονότα που σε αυτό το σημείωμα δεν θα ήταν εύκολο να αναφερθούν αναλυτικά. Μιλώντας για τα βασικά και με τρόπο συνοπτικό – συμπερασματικό, επισημαίνουμε μια κάποια βελτίωση σε ουσιώδη λειτουργικά θέματα του αθλητικού κέντρου, που απορρέουν απο ένα κάπως βελτιωμένο περσινό και φετεινό προυπολογισμό (συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια) που όμως συνεχίζει μικρός σε σχέση με τις μεγάλες ανάγκες, αλλά και μια πιο συγκροτημένη διοικητική λειτουργία, πάλι συγκρινόμενη και στο πλαίσιο των συγκεκριμένων πολιτικών συνθηκών. Οι μεγαλύτερης κλίμακας παρεμβάσεις που θα βελτίωναν αισθητά την εικόνα και θα ενίσχυαν ποιοτικά την χρηστικότητα των υποδομών συνεχίζει να είναι το ζητούμενο, αλλά και η εκτέλεση μικρότερων και απαραίτητων παρεμβάσεων συντήρησης – επιδιόρθωσης – αποκατάστασης είναι απολύτως επείγουσα και αναγκαία. Μέσα σε όλα αυτά, θεωρώ απαραίτητο να τονίσω το μεγάλο θέμα της καθαριότητας, που πρέπει επιτέλους να λυθεί με μόνιμες προσλήψεις και  που έρχεται και επανέρχεται σε ολόκληρο το συγκρότημα και σε ορισμένους χώρους (όπως πχ το Στάδιο, αποχτά κατα περιόδους δραματικό και επείγοντα χαρακτήρα). Επίσης επαναλαμβάνουμε πως συνεχίζει να αποτελεί μεγάλο πρόβλημα ο περιορισμένος αριθμός των (ελάχιστων) εργαζομένων του ΕΑΚΚ, σε μια περίοδο μάλιστα που οι δραστηριότητες του συγκροτήματος αυξάνουν, οι χρήστες αυξάνουν και το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο γίνεται ολοένα και πιο αναγκαίο και χρήσιμο στην αθλητική κοινότητα, στη νεολαία και γενικότερα στους κατοίκους της Κέρκυρας που κάνουν χρήση των δημόσιων αθλητικών εγκαταστάσεων. Σε αυτά τα ζητήματα και σε αρκετά άλλα, θα αναφερθώ αναλυτικά σε ένα επόμενο σημείωμα.