H κυβέρνηση που επέβαλε το ΝΑΤΟ αφαιρεί τα δικαιώματα των γυναικών στη Λιβύη

0
112

Λιβύη: η σαρία δυναμίτης για τα δικαιώματα των γυναικών

Correo del Orinoco Περίπου τρία χρόνια μετά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ και τη δολοφονία του συνταγματάρχη Μουαμάρ αλ Καντάφι, η Λιβύη είναι σήμερα βυθισμένη στο χάος και τη βία από ομάδες ενόπλων μισθοφόρων που προσπαθούν να αποκτήσουν τον έλεγχο στις ζώνες του πετρελαίου.

Σε αυτή την σοβαρή κατάσταση της αστάθειας πρέπει να προστεθεί ότι η λεγόμενη «προσωρινή κυβέρνηση» που δημιουργήθηκε από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που χρηματοδότησε και έλαβε μέρος στο θάνατο και την ανατροπή του ηγέτη της Λιβύης, ανακοίνωσε ότι θα αναθεωρήσει τους νόμους και τους κανονισμούς για να ταιριάζει με τη » σαρία, ή τον ισλαμικό νόμο, σύμφωνα με ένα έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

 Το κείμενο ανακοινώνει τη δημιουργία μιας «επιτροπής που θα επανεξετάσει την ισχύουσα νομοθεσία και θα προτείνει τροποποιήσεις που να μην είναι ασύμφωνες με τις διατάξεις και τους θεμελιώδεις κανόνες του ισλαμικού νόμου.» Οι τροποποιημένοι νόμοι θα υποβληθούν στο Λιβυκό Γενικό Συνέδριο.

Αυτό είναι μια μεγάλη οπισθοδρόμηση όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών και τον κοσμικό χαρακτήρα της κοινωνίας της Λιβύης, μια απόφαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, που έχει ως στόχο να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των ομάδων των σαλαφιστών

Πριν από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο του ΝΑΤΟ, η Λιβύη είχε μια ιδιαίτερη θέση στην Αφρική για το υψηλό βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων και την ελευθερία των γυναικών της.

Αυτές μπορούσαν ελεύθερα να πάνε όπου ήθελαν, δεν έπρεπε να είναι αναγκαστικά κλεισμένες στο σπίτι ή να συνοδεύονται πάντοτε από ένα μέλος της οικογένειας. Δεν είχαν κανένα λόγο να καλύπτονται πλήρως. Το γεγονός ότι οι άνδρες και οι γυναίκες της Λιβύης σκέπαζαν μερικές φορές το πρόσωπο ή το σώμα, οφείλεται σε μια απλή και αναγκαία προστασία από τις καιρικές συνθήκες και τον καυτό ήλιο.

Οι γυναίκες, επίσης, μπορούσαν να πάνε στο πανεπιστήμιο, να έχουν τον ίδιο μισθό με τους άνδρες και, φυσικά, να οδηγήσουν αυτοκίνητα . Αυτό δεν είναι το φυσιολογικό σε κάθε αραβική χώρα, όχι τόσο επειδή δεν υπάρχουν τα μέσα όσο, ειδικά, γιατί τους στερούν τα δικαιώματα για λόγους θρησκευτικούς. Αυτή η ελευθερία που υπήρχε τους επέτρεπε να αποφασίζουν ποιες θα ήθελαν να παντρευτούν και ποιες όχι.

Αυτό δεν ήταν, ούτε είναι σύνηθες σε άλλες αραβικές χώρες, όπου διοργανώνονται γάμοι, συνήθως μεταξύ ηλικιωμένων προσώπων και μικρών κοριτσιών. Κάτι που συμβαίνει στην Ιορδανία, Υεμένη, Σαουδική Αραβία … ο κατάλογος είναι εκτενής.

Πριν από τη δολοφονία του Καντάφι και τη δημιουργία της κυβέρνησης μαριονέτας ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, υπήρχε υπεράσπιση των δικαιώματων των γυναικών από το προηγούμενο καθεστώς στη Λιβύη. Με τον ερχομό στην εξουσία των ισλαμιστών εξτρεμιστών με ισχυρούς δεσμούς με την Αλ Κάιντα, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Ήδη τον Σεπτέμβριο του 2011, ο ηγέτης του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου (οργάνωση που χρηματοδοτείται από τη Δύση και αραβικές μοναρχίες που ομαδοποιούνται στην αντιπολίτευση), Mustafa Abdel Jalil, δήλωσε οτοι: «Η Λιβύη θα γίνει ένα κράτος που θα κυβερνάται από τον ισλαμικό νόμο.»

Οι μεταρρυθμίσεις αυτές έρχονται να επιβεβαιώσουν τους ισχυρισμούς ομάδων που εκτελούσαν διεθνιστική και αντιιμπεριαλιστική αλληλεγγύη σε όλο τον κόσμο και οι οποίες είχαν προειδοποιήσει για τις σοβαρές συνέπειες από την πτώση του Καντάφι, σε θέματα που σχετίζονται με τη σταθερότητα στην περιοχή και σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Género con Clase
Ιανουάριος, 2014

«Ισλαμικός νόμος είναι η πηγή της νομοθεσίας στη Λιβύη»,

«Όλα τα θεσμικά όργανα θα πρέπει να συμμορφωθούν με αυτό».

Δήλωση μετά την ψηφοφορία.

  p2 p3

Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη έχουν κολλήσει τα νύχια τους στη Λιβύη. Σήμερα η Λιβύη είναι κυριολεκτικά ένα νεκροταφείο, αλλά και μεταφορικά, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Έξω από το ΝΑΤΟ και την κυβέρνηση μαριονέτα της χώρας.

Basta ya. Αρκετά.

 

Από το περιοδικό ΤΕΛΕΣΙΛΛΑ.