The Fighter (2010)

0
114

Μία συνηθισμένη ταινία με επίκεντρο τη ζωή και τους αγώνες ενός πυγμάχου… ή μήπως όχι; Η ταινία περιγράφει την έσχατη προσπάθεια του μέτριου μποξέρ Micky Ward (MarkWalberg) να γίνει πρωταθλητής κόντρα στην παρακμή της πόλης στην οποία ζει, τη μιζέρια της οικογένειάς του αλλά κυρίως την καταπίεση της δεσποτικής του μητέρας. Μέχρι εδώ δε συναντάμε πολλές διαφορές με παρόμοιου είδους ταινίες. Η συγκεκριμένη, όμως, είναι βιογραφική και εστιάζει στη σχέση δύο αδερφών, οι οποίοι καλούνται να αποτινάξουν λανθασμένες αντιλήψεις, στάσεις και συμπεριφορές που πηγάζουν, κατά κύριο λόγο, από τη διαπαιδαγώγηση – χειραγώγηση της μητέρας τους και να ξεφύγουν από τα αδιέξοδα έως και επικίνδυνα μονοπάτια ζωής στα οποία έχουν οδηγηθεί, διαφυλάσσοντας παράλληλα τη στενότητα και την ιερότητα της σχέσης τους καθώς και την ισορροπία του οικογενειακού τους περιβάλλοντος.

Ο Micky μεγαλώνει στη σκιά του αδερφού του Dickie Ecklund (Christian Bale) του επονομαζόμενου «Pride of Lowell» (το καμάρι της πόλης Lowell), ο οποίος έχοντας τη μητέρα του ως διαχειριστή της  καριέρας του, ξεκίνησε να παλεύει από τα 12 του, σημείωσε μια λαμπρή πορεία στην πυγμαχία, δόξασε την πόλη του, αλλά δεν κατάφερε να αγγίξει την κορυφή των προσδοκιών του, λόγω κακών επαγγελματικών και άλλων επιλογών. O Dickie καταλήγει να είναι ένας ξεπεσμένος χρήστης κρακ και τόσο ο ίδιος όσο και η μητέρα του, η οποία έχει την τάση να τον ηρωοποιεί αφού σε αυτόν στήριξε αρχικά την ευημερία και την υπόληψη της οικογένειας της, αρνούνται να αντιληφθούν τη θλιβερότητα αυτής της κατάστασης.  O Micky προπονείται από τον αδερφό του Dickie, ενώ η μητέρα τους είναι υπεύθυνη για το κλείσιμο των πυγμαχικών του αναμετρήσεων. Έτσι, το νοσηρό αυτό  οικογενειακό περιβάλλον καθορίζει την καριέρα και, ευρύτερα, τη ζωή του Micky και η ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται…

Η σκηνοθεσία του  David O. Russell  χαρίζει μια ρεαλιστική οπτική της ζωής του Micky, του Dickie, της οικογένειας τους αλλά και της πόλης τους, εμπλουτίζοντάς την με μία ελαφρά δόση ειρωνείας. Ιδιαίτερο στοιχείο της σκηνοθεσίας του David O. Russell  είναι η ανάδειξη των χαρακτήρων της ταινίας του, οι οποίοι πολλές φορές επισκιάζουν την πλοκή, χωρίς βέβαια αυτό να μας ενοχλεί αφού πρόκειται για χαρακτήρες προβληματικούς αλλά συμπαθείς που μαγνητίζουν με την εκκεντρικότητα, τη γοητεία και την αλήθεια που κρύβουν μέσα τους. Απόδειξη και όχι σύμπτωση το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι ηθοποιοί των τελευταίων τριών ταινιών του (The Fighter, Silver Linings Playbook – Οδηγός Αισιοδοξίας, American Hustle – Οδηγός Διαπλοκής), έχουν προταθεί και βραβευτεί με Όσκαρ. Συγκεκριμένα, το Fighter έλαβε Όσκαρ Β’ αντρικού ρόλου και Β’ γυναικείου ρόλου (Melissa Leo).  Πράγματι, ο Christian Bale φαίνεται να «χάνεται» μέσα στο χαρακτήρα του Dickie Ecklund, δίπλα στον οποίο μαθήτευσε για μήνες προκειμένου να μπορέσει να μπει στον πετσί του ρόλου και να αφομοιώσει, όπως λέει ο ίδιος, το στυλ και το ρυθμό με τον οποίο μιλά και κινείται. Από την ενδιαφέρουσα ζωή των δύο αδερφών, την ένταση αλλά και την ισχύ των δυσλειτουργικών σχέσεων της οικογένειας τους, τη διεισδυτική ματιά του David Ο. Russell και τις δυνατές ερμηνείες των ηθοποιών της ταινίας αναδύεται ένας πλούτος συναισθημάτων που δεν μπορεί παρά να καθηλώσει το θεατή.

Σάντρα