Οι οικιακές βοηθοί στο Ηνωμένο Βασίλειο ζουν στη σκλαβιά

0
101

Οι μετανάστριες οικιακές βοηθοί στο Ηνωμένο Βασίλειο (UK) είναι θύματα μιας νέας μορφής δουλείας, καθώς αντιμετωπίζουν, μεταξύ άλλων καταχρήσεων, έως και 18 ώρες εργασίας την ημέρα, κατώτατους μισθούς, παρακράτηση επισήμων εγγράφων και σε ορισμένες περιπτώσεις, αδυναμία επικοινωνίας με την οικογένειά τους, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της οργάνωσης Human Rights Watch (HRW).

Κυκλοφόρησε σήμερα ως μέρος της Διεθνούς Ημέρας για τις Οικιακές Βοηθούς η οποία εορτάστηκε χθες, η μελέτη «Κρυμένες: Παραβιάσεις κατά μεταναστριών οικιακών βοηθών στο Ηνωμένο Βασίλειο», και συνειδητοποιεί πώς οι πρόσφατες αλλαγές στους νόμους για τη μετανάστευση στο νησί της Βρετανίας, εμποδίζουν την πιθανότητα οι εργαζόμενες σ’ αυτόν τον τομέα να μπορούν να ξεφύγουν από τις συνθήκες κακοποίησης, της σωματικής και λεκτικής κακοποίησης, και να μπορούν να έχουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη.

Το 2012, με σκοπό να σταματήσει τη μεγάλη μεταναστευτική ροή, το ΗΒ τροποποίησε τους νόμους του για τη μετανάστευση και τα χαρακτηριστικά με τα οποία μπορεί κάποιος να πάρει μια προσωρινή άδεια εργασίας και μείωσε τις πιθανότητες ότι οι μετανάστες και οι εργαζόμενοι μπορούν να αλλάξουν εργοδότες από τη στιγμή που είναι σε βρετανικό έδαφος.

Έτσι, οι ισχύοντες όροι των «δεσμευτικών θεωρήσεων» (βίζα) καθορίζουν ότι οι άνθρωποι που έρχονται στο Ηνωμένο Βασίλειο, για να προστεθούν στο υπάρχον προσωπικό σε οικιακή εργασία, πρέπει να έχουν εργαστεί τουλάχιστον ένα έτος στον εργοδότη τους και δεν μπορούν να τερματίσουν νομικά τη σύνδεση με τον εργοδότη και ν’ αναζητήσουν άλλη απασχόληση.

Σύμφωνα με την έκθεση της HRW, όσοι έρχονται στο Ηνωμένο Βασίλειο υπό αυτές τις συνθήκες είναι ως επί το πλείστον γυναίκες, ως επί το πλείστον προέρχονται από αφρικανικές και ασιατικές χώρες, και μολονότι η κατάσταση μεταξύ εκείνων που έχει καθοριστεί να εργάζονται από το σπίτι και των μεταναστών είναι εξαιρετικά άνιση, είναι ιδιαίτερα ευάλωτα άτομα για την ανάπτυξη εξάρτησης από τους εργοδότες τους, λόγω της μεταναστευτικής τους κατάστασης, καθότι ζουν στο ίδιο οικιακό μοτίβο, “το οποίο μπορεί να κρύβει σοβαρές μορφές κακοποίησης.»

Το 2013, χορηγήθηκαν 13.000 άδειες εργασίας, ενώ το 2012 το σύνολο ήταν 15.000. Χωρίς να διευκρινίσει τα ποσοστά, HRW υποστηρίζει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι γυναίκες με το έγγραφο.

Η έρευνα βασίστηκε σε 33 συνεντεύξεις με μετανάστριες σε αυτές τις συνθήκες, 32 γυναίκες από χώρες όπως οι Φιλιππίνες, το Μαρόκο, η Ινδία, η Νιγηρία και η Σρι Λάνκα, και οι οποίες συνόδευαν τους εργοδότες τους ενώ βρίσκονται σε διακοπές ή σε ιατρική θεραπεία.

Σύμφωνα με την έρευνα, πολλές από αυτές τις γυναίκες αποδέχονται αυτούς τους όρους εργασίας επειδή θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους (τα οποία αφήνουν στην φροντίδα των οικογενειών τους) στο σχολείο, θέλουν να συνεισφέρουν στο οικογενειακό εισόδημα, ή είναι οι μοναδικές πάροχοι οικονομικής βοήθειας σε μια μεγάλη οικογένεια.

Στις συνεντεύξεις διαπιστώθηκε ότι υποφέρουν από σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, που εκδηλώνονται με επιθέσεις όπως η παρακράτηση των διαβατηρίων, αδυναμία να φύγουν από το σπίτι όπου εργάζονται, ωράριο εργασίας έως και 18 ώρες την ημέρα χωρίς αργίες και ασήμαντη αποζημίωση, ή άρνηση της καταβολής των μισθών.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι εργοδότες στέλνουν τα χρήματα απευθείας στα σπίτια των εργαζομένων και κάποιες άλλες δεν τις πληρώνονουν σε τοπικό νόμισμα (Λίρες Αγγλίας), ώστε να μην είναι σε θέση να αγοράσουν πράγματα για τον εαυτό τους, ακόμα και τηλεφωνικές κάρτες για να επικοινωνούν με τις οικογένειές τους, αυξάνοντας την εξάρτηση από τους εργοδότες τους.

Επιπλέον, η έκθεση διαπιστώνει επίσης την αρνητική στάση του Ηνωμένου Βασιλείου να προστατέψει τις μετανάστριες οικιακές βοηθούς και να τους επιτρέψει την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, εφόσον υφίστανται κακοποίηση.

Και είναι και οι πρόσφατοι περιορισμοί σχετικά με τη νομική συνδρομή που περιλαμβάνει την άρνηση των δωρεάν νομικών συμβουλών σε άτομα που δεν έχουν χαρακτηριστεί ως πιθανά θύματα εμπορίας ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της καταναγκαστικής εργασίας, όταν την έχουν υποστεί.

Στα οποία προστίθεται ότι η βρετανική κυβέρνηση ήταν μια από τις εννέα που δεν ψήφισαν υπέρ της Σύμβασης 189 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) για την διασφάλιση των δικαιωμάτων των οικιακών βοηθών.

Πηγή: Inter Press Service.

Από το περιοδικό Τελέσιλλα τεύχος 61.

Ελληνικό Φεμινιστικό Δίκτυο αλληλοπληροφόρησης, αλληλεγγύης και δραστηριοποίησης των γυναικών.