ΕΛΜΕ Κ-Ι: Τετάρτη 22 Οχτώβρη, στηρίζουμε Πορεία Εκπαιδευτικών

0
105

Η ΠΟΡΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ , που γεννήθηκε λίγες εβδομάδες μετά την απεργία του Σεπτέμβρη του 2013 και μέσα από αυτήν, θα συνεχίσει την δράση της και για αυτήν την χρονιά. Το κείμενο – διακήρυξη, που είχαμε συντάξει τότε, εξακολουθεί να μας εκφράζει στο σύνολό του. Ωστόσο, ένα χρόνο μετά έχουν διευρυνθεί και ξεκαθαρίσει μέσα από τη στάση μας τόσο οι θέσεις μας όσο και ο τρόπος δράσης μας.

Στην «ελάχιστη συμφωνία» πάνω στην οποία είχαμε συσπειρωθεί πέρυσι, έχουν προστεθεί ξεκάθαρες πολιτικές θέσεις, μέσα από την ίδια την δράση μας. Μέσα σε αυτό το διάστημα προσπαθήσαμε να αναδείξουμε ότι τα αιτήματα που απαντούν στα πραγματικά προβλήματα των εκπαιδευτικών σήμερα, και συνεπώς αυτά που πρέπει να γίνουν πρόταγμα στον αγώνα μας είναι τα ζητήματα α) της μονιμότητας έναντι των απολύσεων β) της σταθερής εργασίας με δικαιώματα έναντι της πολυδιάσπασης των εργασιακών σχέσεων γ) της οικονομικής αξιοπρέπειας έναντι των μισθών πείνας και δ) του σχολείου της δημιουργικής αναζήτησης έναντι του σχολείου του αποκλεισμού και της τυποποιημένης και αυστηρά καθορισμένης πληροφορίας, που προωθείται από τα διάφορα προγράμματα ΕΣΠΑ.

Μαζί με τα παραπάνω αναδείξαμε την αδιέξοδη διαχειριστική λογική της ΕΛΜΕ-ΚΙ και της ΟΛΜΕ, η οποία αντί να αγωνίζεται για να συσπειρώσει τους εκπαιδευτικούς γύρω από τα σωματεία τους, τις ανά τόπους ΕΛΜΕ, μετέθετε τον αγώνα εντός των συλλόγων διδασκόντων, δηλαδή μέσα σε κρατικά όργανα, εγκλωβίζοντας τους εκπαιδευτικούς σε διαχειριστικές λογικές. Αρκεί το παραπάνω και μόνον για να φανεί η αναντιστοιχία στην οποία βρίσκεται σήμερα η αγωνιστικότητα των εκπαιδευτικών σε σχέση με τις ηγεσίες τους.

Ακριβώς για τους παραπάνω λόγους, εμμένουμε στην αντίληψη ότι χωρίς αναπροσανατολισμό της ΕΛΜΕ-ΚΙ και της ΟΛΜΕ προς μία αγωνιστική κατεύθυνση, για μία ανατροπή των συσχετισμών, το εκπαιδευτικό κίνημα θα έχει να αντιμετωπίσει τεράστιες δυσκολίες, αν όχι ανυπέρβλητες, στην προσπάθεια προώθησης των αιτημάτων του. Ειδικά στην ΕΛΜΕ-ΚΙ, όπου για χρόνια λόγω συσχετισμών όλες οι αποφάσεις έχουν ληφθεί από την παράταξη του ΠΑΜΕ, χωρίς να έχει νιώσει την ανάγκη διαλόγου με οποιονδήποτε άλλον (γιατί να νοιώσει άλλωστε;), το πρόβλημα είναι ακόμα οξύτερο. Είναι χαρακτηριστικό ότι για τα τελευταία χρόνια οι μοναδικές αποφάσεις της ΕΛΜΕ-ΚΙ, που δεν ήταν κατά γράμμα προτάσεις του ΠΑΜΕ, πάρθηκαν στις συνελεύσεις του Σεπτέμβρη του 2013, υπό την πίεση του κινήματος. Ήταν η στιγμή που περάσαμε από την αδιέξοδη ανάθεση των αγώνων στην ανάδειξη του συλλογικού υποκειμένου σε παράγοντα δράσης. Γι’ αυτό και παραμένει ζητούμενο η δημιουργία των προϋποθέσεων που θα οδηγήσουν σε αποτελεσματικές συμμετοχικές διαδικασίες.

ΠΟΡΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ